adiknya itu bernama Eviana atau nama panggilannya Evi.ketika dia dilahirkan, abang die ni berada di tingkatan 4 dan pd ketika itu die bersekolah di sekolah asrama yg jauhnya lebih drpd 700km drpd rumahnya.so, klu nk balik rumah pun mmg jarang la.kadang2 tu 3 bulan skali baru balik umah, bile ade cuti panjang.mamat ni sayangkan adiknya, evi tu.tp disebabkan die slalu xde kat umah, setiap kali die balik bercuti, die kna ingatkan adik die "adik, ini adalah abang" sbb setiap kali die cuba nk mendekati evi, evi mesti cuba menjauhkan diri.pada evi, abangnya tu merupakan seorang yg asing.tetapi abangnya itu x mengalah.walaupun sedih sbb adiknya sendiri menjauhkan diri drpdnya, die tidak cepat menyerah.die yakin, suatu hari nanti dia dapat menawan hati adiknya itu.
selepas peperiksaan SPM, die pulang ke rumah.seperti biase,evi masih tidak mengenali mamat ni sbg abangnye.mamat ni terus bersabar.mulanya dia mahu mencari kerja bg mengisi masa lapangnya tetapi ayah die cakap "tak payah la, awak dah selalu xde kat rumah.awak tolong la mama awak kat dapur tu, uruskan kerja rumah ni ke.lagipun papa xnak awak dah seronok pegang duit, awak xnak sambung belajar" nasihat ayahnya itu diterima tetapi die tetap cakap bahawa bukan duit matlamatnya.akhirnye ayah die izinkan die cari kerja.die cuba memohon kerja di satu minimarket di pekan.semuanye ok kecuali die xde masa utk solat zuhur.die cuba berbincang ttg waktu kerjanya supaya die mempunyai waktu solat tetapi manager tu kate itu bukan masalah die.dan akhirnye mamat tu pun cakap "kalau mcm tu xpe la" sambil tersenyum
waktu itu die x terasa menyesal sedikit pun sbb die tahu ape yg dilakukannya itu betul.mungkin ada hikmahnya.jadi, die pun menghabiskan cutinye selama hampir 4 bulan di rumah bersama keluarganya.lagipun die tak terpilih utk menyertai PLKN, die x kisah.klu dpt pergi, klu x, duduk rumah.haha.dan di sini la hikmah kenapa tuhan aturkan nasibnye sebegitu rupa.
setiap hari die melihat evi yg ketika itu sudah berumur setahun lebih membesar di hadapannya.dan evi sudah mula boleh mengenali abangnya walaupun pada nama sahaja.tetapi bg mamat tu, itu merupakan suatu perkembangan yg baik.dalam umur evi yg baru setahun lebih itu, sudah menjadi lumrah suka didukung.dan selalunya evi hanya mahu didukung oleh emak atau ayahnya sahaja.die tak mahu didukung oleh orang lain.tetapi emak n ayah evi bukannya kuat boleh dukung die berjam2 tanpa rehat.maka diserahkan la pada abangnya.pada mulanya mmg la dia menolak.tetapi setelah dipujuk, akhirnye die mengalah dan merelakan abangnye mendukungnya.itu pun tidak lama dalam sepuluh minit je.kemudian evi akan mencari emaknya pula.walaupun hanya sepuluh minit, abangnye tidak berasa puas.tetapi die tahu die tak boleh memaksa hati seorang budak.kena ade cara
di dalam rumah pula, evi ada tabiat suka mengacau orang lain.biase la budak2 kan.tapi cara die mengacau orang lain itu yg x dpt ditahan oleh semua ahli keluarganya.sbb evi suka mencakar atau mencekau [bak kata org johor] orang.tak kire, tangan ke, kaki ke, badan ke.cara die mencekau orang mmg sakit.dan die selalu kena marah dgn kakak n abangnya yg lain sbb x tahan.tp berlainan pula dengan abgnye yg sorg ni.tiap kali evi mencekaunya, die buat dek je.mcm xde ape2.bukan x sakit, tp die tahan je.die akan biar sampai evi selesai.bile dah sudah die selalu cakap "dah sudah ke?" sambil tersenyum.bg die, ape la sangat rasa sakit tu klu die dapat memenangi hati adiknye yg sorg tu. x boleh marah die.klu awak nk marah pun, jgn dgn hati" tp, pd satu hari, bile mamat ni tgh buat kerja kat komputer die, evi datang mengacau.banyak kali die cakap dengan evi supaya jgn mengganggunye tetapi tidak di ambil peduli.tanpa sengaja die meninggikan suaranya kpd evi.evi terkejut.evi sangat terkejut dgn reaksi abangnya itu.matanye mula berair sambil melihat abangnya.abang die pun tibe2 terkejut bile tgk evi mcm tu.mase tu mak die ade kat situ. mak die cakap "abang, die tu terkejut awak marah die" marah? die pun tersedar akan kesilapannya.nampaknya die telah memarahi evi dengan hatinya.die mengambil nafas dalam2 utk menenangkan diri. kemudian die memanggil evi lalu memeluknya.die dudukkan evi di atas ribanya sambil berkata "abang minta maaf k" sambil menitiskan air mata.
sekarang, hubungan antara evi n abangnye tu sudah menjadi sangat rapat.die suka bermanja dengan abangnye n abang nye sangat bersyukur dengan perkembangan tu.
beberapa hari lepas, mamat ni menelefon ke rumahnya.mase tu evi yg menjawab.disebabkan sudah lama die tidak mendengar suara evi, die pun bercadang utk berbual dgnnye.die sangat seronok mendengar adiknye bercerita tentang buku mewarnanye yg sudah habis diwarnakannya.die kate die nk beli buku baru.kemudian, sedang rancak berborak tibe2 evi berkata "abang, abang..evi nk tanye sesuatu boleh x?" dgn penuh tanda tanya mamat tu pun cakap "ha, tanye je la" kemudian evi pun bertanya "abang, abang..nape asyik asyik kakak je yg balik?..kenape asyik asyik abang je yg x balik?..evi xnak la asyik2 kakak je yg balik..evi nak la plak abg plak yg balik.." waktu itu suaranya semakin perlahan dan sayu.hati mamat itu sangat tersentuh dgn pertanyaan adiknya yg baru berumur 4 tahun itu.die terdiam seketika. die cakakp "xpe, abg janji bulan ni abg balik.25hb nnt abg balik" "tp nape asyik2 abg je yg x balik?" "nak buat mcm mane, klu abg nk balik kene naik kapal terbang" "abang..abang..itu hari kan, evi ade nampak kapal terbang..lepas tu die jatuh..abang..abang..jgn naik kapal terbang la..naik bas kan senang"
begitu la kisah seorang budak perempuan yg berumur 4 tahun yg membuatkan abangnye nk menangis. dalam hati mamat tu die berkata "jaga la awak nnt evi. balik rumah nnt abang nk layan kerenah awak" ^_^ [2007]
Posts
1 comment:
comel post tu!
Post a Comment